Gezocht: slachtoffers klikfraude
Uit de inbox:
This court-ordered notice may affect your legal rights. Please read it carefully. If you purchased online advertising from Google between January 1, 2002 and the present, you are a class member in a class-action lawsuit in the Circuit Court of Miller County, Arkansas. This notice is to inform you of the Court’s certification of a class; the nature of the claims alleged; your right to participate in, or exclude yourself from, the class; a proposed settlement; and how you can claim an award of advertising credits under the settlement. Please read the attached notice.
En in het Nederlands:
Deze van gerechtswege verstrekte bekendmaking kan implicaties hebben voor uw wettelijke rechten. Verzoeke hem aandachtig te lezen. Als u in de periode van 1 januari 2002 tot op heden online-advertenties van Google hebt gekocht, bent u ‘class member’ in een ‘class action’ geding dat in het Circuit Court van Miller County, Arkansas (VS) aanhangig is gemaakt. Deze bekendmaking dient om u op de hoogte te stellen van de certificatie van een ‘class’; van de aard van de aantijgingen; van uw recht tot deelname aan, of uitsluiting van, de ‘class’; van een voorgestelde schikking alsmede van de wijze waarop u aanspraak kunt maken op vergoeding van advertentiekosten binnen het kader van de schikking. Stuur voor een Nederlandstalig exemplaar van de geappendeerde bekendmaking een E-mail aan het volgende adres: clicksettlementdu@enotice.info.
Uit een snelle zoekactie blijkt dat de halve internetwereld deze mail ook heeft gekregen. Een hoax of niet? Het feit dat de vertaling in onberispelijk Nederlands is gesteld, doet vermoeden dat het wel degelijk om een serieuze mail gaat. Blijkbaar zoeken advocaten AdWords-gebruikers die frauduleuze kliks hebben ontvangen en daardoor recht hebben op een deel van de 90 miljoen dollar, het bedrag dat Google uitkeert aan de slachtoffers.
Ik ontving dit bericht op een geheim e-mailadres. Hoe komen die advocaten daaraan? Dat kan alleen maar via Google zijn gelopen.
» website: www.clicksettlement.com
De AD-politie en de algemene voorwaarden van Google
Weer een nieuwtje van het AD: via Google AdWords worden soms advertenties geplaatst die de algemene voorwaarden van Google overtreden. Wat Google niet toestaat: advertenties voor alcohol, spam, dialers, namaakartikelen, gokken, vervalste diploma’s en paspoorten, sites over hacken en kraken, hoeren, tabak en radarverklikkers. Toch staan deze advertenties soms op de Google-pagina’s met zoekresultaten.
Is dit nieuws? Ja en nee. Natuurlijk is het nieuws als de algemene voorwaarden van een wereldberoemd bedrijf regelmatig met voeten getreden worden. Aan de andere kant: het misbruik van Google AdWords is maar een fractie van wat er allemaal geknoeid wordt met Google AdSense, de tegenhanger van Google AdWords.
Ga maar eens een paar uur surfen. De websites die de Google-advertenties niet volgens de algemene voorwaarden hebben geïnstalleerd, zijn simpelweg niet te tellen. Advertenties die niet te onderscheiden zijn van content, onzichtbare advertenties, te veel advertentieblokken op één pagina, advertenties op bedankt-voor-uw-reactie-pagina’s – het mag allemaal niet, maar toch gebeurt het massaal. Welke journalist gaat daar eens een onderzoek naar doen?
Volkskrant ontevreden over Google-advertenties
Is er eindelijk een kentering bij de media op komst? Afgelopen dinsdag bracht Nrc.next een kritisch omslagverhaal over de privacy-aspecten van Google, vandaag worden de Google-advertenties flink bekritiseerd in de Volkskrant. Nog niet eerder hebben landelijke dagbladen zich zo kritisch getoond jegens Google – en dat binnen één week.
Bij de Volkskrant draait de kritiek om de advertenties die Google plaatst bij de Volkskrant-weblogs. De keuze van die advertenties is niet altijd even gelukkig. De krant noemt een paar schrijnende voorbeelden:
Zo ziet de Volkskrant bij een verhaal over de aardbevingsramp in Pakistan of de tsunami in het Verre Oosten liever geen advertenties over levensverzekeringen of toeristische trips naar dat gebied. Sterker: de Volkskrant plaatst liever helemaal geen advertenties bij verhalen met veel menselijk leed. De redactie van de Volkskrantsite heeft daarom altijd de mogelijkheid de plaatsing van banners bij bepaalde artikelen uit te schakelen.
Op het Volkskrantblog kan de Google-keuze evenzeer leiden tot ongelukkige combinaties. Iemand die een hartverscheurend verhaal schrijft over het overlijden van zijn vader, kan het heel goed stellen zonder een Google-advertentie voor uitvaartverzekeringen. Een blogger berichtte over zijn ervaringen in een arm Afrikaans land; naast zijn artikelen stonden advertenties voor groepsreizen naar hetzelfde land.
De ombudsman van de Spaanse krant El País deed deze week zijn beklag bij Google over een zeer ongelukkige reclame-uiting. De krant schreef over mensensmokkelaars die steeds grotere boten gebruiken om steeds meer migranten de Oceaan over te zetten, waardoor hun inkomsten groeien. Google plaatste bij dit artikel advertenties voor hypotheken voor immigranten, Europese bootverhuurbedrijven en speciale diensten voor kanoërs.
Er zit nog een verontrustend element aan Googles marketingstrategie, zo vervolgt de krant:
Eerder deze maand werd bekend dat Google adverteerders de mogelijkheid gaat bieden een specifieke doelgroep aan te wijzen voor hun advertenties. Een autodealer die Lada’s verkoopt, is misschien niet geïnteresseerd in een plaatsing van een advertentie op de site van een racefanaat, omdat de bezoekers van die site geen Lada aanschaffen.
Het is weer een nieuwe manier waarop Google zijn inzichten in surfgedrag en bezoekersvoorkeuren te gelde maakt. De al langer levende vragen over de almacht van Google en de privacybescherming worden zo steeds urgenter.
Stopt de Volkskrant dan maar met die Google-advertenties? Nee hoor, stug doorgaan:
Het Volkskrantblog kan voorlopig niet zonder de Google-advertentie-inkomsten. We worden daar niet rijk van, en het is nog zeker niet genoeg om te overwegen een soort winstdeling in te voeren met de trouwste bloggers.
Feitelijk worden de kosten van hardware en onderhoud maar net gedekt. Hadden we die inkomsten niet, dan hadden we het weblog al moeten opdoeken. Maar het is ons een lief ding waard als Google wat zorgvuldiger was in de keuze van zijn advertenties.
En dat is misschien nog wel het meest alarmerend in het huidige Google-epoque: hoezeer we Google ook haten, zelfs een krant die zich profileert met onafhankelijke journalistiek kan niet meer zonder.
Overigens kun je dit gemopper op misplaatste advertenties ook van een andere kant bekijken. Want waarom neemt de Volkskrant zo gemakkelijk de rol van slachtoffer op zich? Geen enkel gezond bedrijf zou het in zijn hoofd halen om nieuwe diensten te financieren met inkomsten uit een ondoorzichtige technologie, waarvan de leverancier nauwelijks aanspreekbaar is als die technologie tekortkomingen vertoont. Waarom doet de Volkskrant c.q. PCM dit dan kennelijk wel?
Bovendien is het probleem van de misplaatste advertenties met een minieme technische uitbreiding op te lossen. De Volkskrant schrijft immers zelf dat de redactie nu al de mogelijkheid heeft om banners uit te schakelen bij bepaalde artikelen. Waarom geeft de Volkskrant zijn webloggers ook niet een soortgelijke mogelijkheid om dat per bijdrage aan te geven?
Veel geld verdienen met een lelijke website
Search Engine Roundtable signaleert een nieuw verschijnsel: de lelijke, maar toch succesvolle website. Een aardig voorbeeld is de datingsite Plenty of Fish. Ziet er niet uit, maar zou naar verluidt toch 10.000 dollar per dag binnenhalen met Google Adsense.
Wat is de verklaring voor dit curieuze succes? Gisteren dacht Search Engine Roundtable nog dat een lelijke website gemakkelijk aangezien wordt als het werk van een particulier. Zo iemand wordt sympathieker en betrouwbaarder gevonden dan een commercieel bedrijf.
Maar een mens is nooit te oud om van mening te veranderen en amper een dag later heeft de site alweer een andere verklaring: de site is zo lelijk, dat bezoekers snel weg willen klikken en simpelweg de aantrekkelijkste link uitkiezen, een advertentielink dus.
Google & kinderporno
Google-deskundige Henk van Ess van het AD heeft een aardige dirty trick gevonden: kinderporno zoeken met behulp van Google-suggesties. Novum heeft er een berichtje aan gewijd, maar de betreffende auteur lijkt niet echt te begrijpen hoe het zit. Planet Multimedia legt veel beter en bondiger uit wat er precies aan de hand is:
Google biedt hulp aan adverteerders, maar die hulp kan ook gebruikt worden om makkelijker naar kinderporno te zoeken. [...] Het gaat om Google Adword Keyword Tool, een hulpmiddel voor bedrijven die adverteren bij trefwoorden die internetters bij Google intikken. Deze dienst maakt deel uit van een geheel aan hulpmiddelen van Google voor adverteerders bij zoekresultaten van internetters.
Je kunt bij AdWord woorden ingeven waarna Google woorden suggereert die gelijkwaardig zijn of die wellicht een betere trefkans bieden. Maar de databank met suggesties voor deze alternatieve trefwoorden bevat ook termen die gelieerd zijn aan de term kinderprono. Ook biedt de databank alternatieven voor termen die het zoeken naar kinderporno kunnen helpen zoals ‘kipo’ en ‘chipo’.
De dienst biedt, en dat staat niet in het AD-verhaal, ook nog eens de mogelijkheid om termen in heel veel talen te vertalen, zodat je in alle talen eenvoudiger naar kinderporno kunt zoeken.
Handig voor de politie, zou je zeggen. Maar het Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) is not amused en wil een onderzoek instellen naar Google. Dat is nogal vreemd. Want zoals Planet Multimedia eveneens opmerkt, kan het Meldpunt Kinderporno met de door Google geboden dienst beter zoeken naar illegale verspreiding van kinderporno, waardoor de pakkans toeneemt.
update 20 maart
Een boos persbericht van Google:
Google heeft met verbazing en verontwaardiging kennis genomen van de publicatie in het Algemeen Dagblad van vrijdag 17 maart jl., waarin een relatie wordt gelegd tussen Google diensten en kinderporno. Google neemt met klem afstand van kinderporno en de inhoud van het artikel in het Algemeen Dagblad, dat een volstrekt onjuist beeld geeft van de werkelijkheid.
Google is van mening dat kinderpornografie walgelijk en volstrekt onwettig is. Google verwijdert kinderpornografie dan ook uit haar links. Google gelooft niet dat het blokkeren van zoekwoorden de manier is om dit kwaad te bestrijden. Het kwaad zit in de websites zelf en de content die deze bevatten. Daarom is zij van mening dat die websites zelf moeten worden aangepakt. In veel gevallen zijn de zoekwoorden, die pornowebsites gebruiken, ook geheel legitiem omdat dit algemene zoekwoorden zijn. Het blokkeren van dergelijke termen zou betekenen dat volstrekt geaccepteerde content wordt geblokkeerd. Bovendien leidt een dergelijke blokkade tot het simpelweg gebruiken van nieuwe zoekwoorden. Google is daarom van mening dat de websites zelf moeten worden aangepakt om een einde te maken aan kinderporno.
En dat Google écht boos is, blijkt vooral uit de extra toevoeging:
Noot voor de redactie:
Google heeft geen verdere informatie toe te voegen aan bovenstaand statement.
En terecht – we zijn het vaak oneens met Google, maar in dit geval is er in zijn verweer geen speld tussen te krijgen.
Google Will Eat Itself
Het klinkt als een perpetuum mobile: Google Will Eat Itself heeft op zijn site advertenties staan. Van de inkomsten worden meteen Google-aandelen gekocht. Dus uiteindelijk wordt Google gekocht met zijn eigen advertenties.
Natuurlijk, ergens klopt er iets niet, maar waar zit de redeneerfout?
In ieder geval erg interessant is de toelichting: Hack the Google self.referentialism.
“How a dictator can be funny for the people? One chance is to know how to entertain the people, while continuing to influence every decision they make, so invisibly maintaining the totalitarian power untouched. Google’s management knows very well how to entertain surfers. They are not a (totalitarian) government, but they are the first, and almost only reference for most of the internet users. Moreover they periodically announce and release new, effective (and entertaining) services. People like this services. People want them and want even more of them. It’s not a Microsoft-like type of monopoly at all. On the Google planet everything works and is easy and funny. Everything is light (as the interface) and tasty (as the images search), resource-rich (as Gmail) or fast and updated (as Google News). So the ‘cream’ of fun and the ’strawberries’ of interesting results are flavouring the Google dictatorship. In fact we’re talking of a monopoly, or so, in a certain number of strategical net economy sectors.”
Maar hoe moet je zo’n monopolist dan klein krijgen?
“The greatest enemy of such a giant is not another giant. It’s the parasite. If enough parasitites would suck small amount of money in this self-referentialism embodiment, they will empty this artificial mountain of data and its inner risk of digital totalitarianism.”
Beter algoritme om Google-advertenties te sorteren
Niet alleen de eigen medewerkers doen onderzoek naar hoe Google meer zou kunnen verdienen, maar het zoeksysteem krijgt ook hulp van buitenaf: Vijay Vazirani van de Georgia Tech University in Atlanta heeft samen met twee studenten een beter algoritme bedacht om de volgorde te bepalen waarin Google-advertenties op een webpagina worden getoond.
Normaal wordt de hoogste bieder bovenaan geplaatst. Nadeel is dat die dan snel door zijn budget heen is en andere adverteerders minder hoeven te bieden om een plekje te verwerven. Volgens Vazirani zou Google meer kunnen verdienen door ook het resterende budget van een adverteerder mee te wegen in de advertentievolgorde.
De onderzoeksresultaten (Postscript) moeten nog worden gepubliceerd, maar Google is al op de hoogte.
Wat ik me afvraag: heeft de universiteit dit onderzoek gedaan in opdracht van Google? Zo ja, heeft Google dan niet zelf de kennis in huis om dit te doen? En zo niet, waarom doet zo’n universiteit dan gratis onderzoek naar de vraag hoe een van de rijkste Amerikaanse bedrijven nog meer geld kunnen verdienen? Het zal toch niet zo zijn dat de onderzoekers zelf een baan ambiëren bij Google?
De kleine lettertjes van AdSense voor RSS
Webloggers Jeff Clavier beschrijft zijn eerste ervaringen met de RSS-variant van het AdSense-programma. Hij struikelt al meteen over de algemene voorwaarden:
[...] You agree you will be responsible and liable for any and all use of the AFF Ads by any feed user and will indemnify Google for any lawsuit or proceeding (a) relating to or arising from any feed user’s use of AFF; (b) relating to or arising from Your failure to ensure any feed user’s compliance with the terms of the amended Agreement; and/or (c) brought by a feed user against Google that arises from or is related to Your provision of AFF Ads to such feed user. [...]
Kort door de bocht samengevat: zodra lezers van de betreffende RSS-feed iets te klagen hebben, dan is de weblogger aansprakelijk, niet Google.
Ook Tim Bray heeft soortgelijke ervaringen.
Gokken met Adwords en Adsense
Een tweedelige column van Maarten Legêne, met als conclusie:
Uit mijn praktijkproef blijkt dat de Adsense-deelnemers die ik “om privacyredenen” niet mag kennen ongeveer 85 procent van mijn budget opeten. Ooit een advertentie-acquisiteur meegemaakt die weigerde je te vertellen waar hij jouw advertenties heeft geplaatst? Daarnaast zijn de kosten voor zoekbegrippen volstrekt niet te controleren. Ik verwacht de komende tijd dan ook nog heel wat rechtszaken tegen Google voorbij te zien komen. Adwords en Adsense zijn zo lek als een mandje.
Google-advertenties met en zonder randje
Posted by laterna on May 30, 2006 · Leave a Comment
Een curieuze observatie van WebDrain:
En even verderop:
Als je deze twee citaten naast elkaar legt, is de logische conclusie: adverteerders betalen extra vanwege onervaren bezoekers die per ongeluk op hun advertentie klikken. Laten we eens de economische kant bekijken. Als dit een structureel verschijnsel wordt, zal de gemiddelde conversie van Google-advertenties gaan dalen. En dus zal deze vorm van adverteren op de lange termijn minder aantrekkelijk worden voor een adverteerder. Uiteindelijk heeft dat weer een negatief effect op de inkomsten van AdSense-gebruikers.
Maar misschien heb ik ook boter op mijn hoofd, want in de rechterkolom staan ook Google-advertenties zonder randje en met dezelfde achtergrondkleur als de andere twee kolommen. Daarom de vraag aan de bezoekers van deze site: ziet u de advertenties rechts aan voor redactionele links, of is het zonder meer duidelijk dat het om advertenties gaat? U mag het zeggen.
Filed under Commentaar · Tagged with Adsense, adverteren, Google