Gmail wordt Google Mail

Ondernemer en internetmiljonair Giersch heeft gelijk gekregen van de Duitse rechter: Google mag de naam Gmail in Duitsland niet meer voeren, omdat de naam te veel lijkt op de G-maildiensten van Giersch.
Duitsland is niet het eerste land: eerder had een Britse rechter het gebruik van de naam Gmail ook al in Groot-Brittannië verboden.
Tot zover niet heel bijzonder nieuws. Maar wat meldt The Player:

Hoewel Google tegen de uitspraak in hoger beroep kan gaan, lijkt gekozen te worden voor een naamsverandering: Gmail wordt Google Mail. Een naamsverandering kan zonder problemen worden doorgevoerd, omdat Gmail nooit officiëel van start is gegaan: het is altijd een beta-dienst geweest.

En Jeroen.com schrijft iets soortgelijks:

Google Gmail is momenteel nog steeds een beta versie wat aanpassen eenvoudiger maakt.

Dat roept interessante vragen op. Allereerst: waarom kun je de naam van een dienst gemakkelijker wijzigen als die nog in bèta is? Merkenrechtelijk maakt dit toch helemaal niets uit? En Gmail is in drie jaar al zo ingeburgerd dat het nog altijd een hele klus zal worden om deze naam eruit te krijgen – bèta of niet.

Maar goed, stel nu even dat een naamswijziging inderdaad gemakkelijker is als een dienst nog in bèta verkeert. Dan komt er een nog veel interessantere vraag: zou Google opzettelijk veel van zijn diensten in bèta houden om zich bij voorbaat in te dekken tegen de gevolgen van verloren rechtszaken?

Gezocht: slachtoffers klikfraude

Uit de inbox:

This court-ordered notice may affect your legal rights. Please read it carefully. If you purchased online advertising from Google between January 1, 2002 and the present, you are a class member in a class-action lawsuit in the Circuit Court of Miller County, Arkansas. This notice is to inform you of the Court’s certification of a class; the nature of the claims alleged; your right to participate in, or exclude yourself from, the class; a proposed settlement; and how you can claim an award of advertising credits under the settlement. Please read the attached notice.

En in het Nederlands:

Deze van gerechtswege verstrekte bekendmaking kan implicaties hebben voor uw wettelijke rechten. Verzoeke hem aandachtig te lezen. Als u in de periode van 1 januari 2002 tot op heden online-advertenties van Google hebt gekocht, bent u ‘class member’ in een ‘class action’ geding dat in het Circuit Court van Miller County, Arkansas (VS) aanhangig is gemaakt. Deze bekendmaking dient om u op de hoogte te stellen van de certificatie van een ‘class’; van de aard van de aantijgingen; van uw recht tot deelname aan, of uitsluiting van, de ‘class’; van een voorgestelde schikking alsmede van de wijze waarop u aanspraak kunt maken op vergoeding van advertentiekosten binnen het kader van de schikking. Stuur voor een Nederlandstalig exemplaar van de geappendeerde bekendmaking een E-mail aan het volgende adres: clicksettlementdu@enotice.info.

Uit een snelle zoekactie blijkt dat de halve internetwereld deze mail ook heeft gekregen. Een hoax of niet? Het feit dat de vertaling in onberispelijk Nederlands is gesteld, doet vermoeden dat het wel degelijk om een serieuze mail gaat. Blijkbaar zoeken advocaten AdWords-gebruikers die frauduleuze kliks hebben ontvangen en daardoor recht hebben op een deel van de 90 miljoen dollar, het bedrag dat Google uitkeert aan de slachtoffers.

Ik ontving dit bericht op een geheim e-mailadres. Hoe komen die advocaten daaraan? Dat kan alleen maar via Google zijn gelopen.
» website: www.clicksettlement.com

Rechtszaak om Google-ranking

Weer een rechtszaak tegen Google: KinderStart.com, een website voor ouders, is naar de rechter gestapt omdat het vorig jaar flink is gezakt in de resultatenlijsten. Naar eigen zeggen kostte dat 70% van het aantal bezoekers en 80% van de inkomsten. KinderStart wil vooral dat Google bekendmaakt welke ordeningscriteria het gebruikt.
Een snelle blik leert al meteen wat het probleem is: de site heeft pagerank 0. De oorzaak daarvan? Het is ons niet direct duidelijk. De html-broncode ziet er netjes uit en en andere gemenigheden kan ik niet meteen ontdekken.
Wel opvallend is dat er veel gemakzucht van de site straalt: KinderStart bestaat alleen maar uit links naar andere sites en de bijbehorende omschrijvingen lijken rechtstreeks afkomstig van de firma Knip & Plak. Er is weliswaar een forum op de site, maar die bevat behoorlijk wat spam.
Verder lijkt het erop dat KinderStart zijn leed een beetje opblaast. Volgens de aanklacht zou de site tien miljoen pageviews per maand hebben getrokken, maar volgens Alexa zijn het er ‘slechts’ een paar miljoen geweest.
Het heeft er alle schijn van dat KinderStart de rechtszaak alleen maar gebruikt om gratis publiciteit te genereren. En dat lukt uitstekend: volgens Alexa heeft de site de afgelopen dagen een recordbezoek gehad.
Ook om een andere reden is het niet te hopen dat KinderStart de rechtszaak wint. Ik moet er niet aan denken dat Google zijn zoekalgoritmes openbaar maakt. Veel forums worden nu al overlopen door spambots, zo bericht Webwereld net vandaag. Als we straks nog preciezer komen te weten welke factoren belangrijk zijn voor een goede Google-positie, dan is het hek van de dam.

Google moet 50.000 webadressen ophoesten

Valt het mee of valt het tegen? Google moet van een Californische rechter aan de autoriteiten ‘maar’ 50.000 webadressen doorspelen van sites die door gebruikers bezocht worden.
Het valt mee, want dat is veel minder dan de miljoenen webadressen en zoektermen die justitie oorspronkelijk had geëist. Bovendien hoeft Google helemaal geen zoektermen meer te leveren. Google beschouwt het vonnis dan ook als een overwinning voor de privacy van de gebruikers.
Aan de andere kant valt het ook tegen, want eens te meer is duidelijk dat je als Google-gebruiker lang niet zo anoniem bent als je denkt. Maar misschien is dat ook wel goed, want anonimiteit brengt helaas bij te veel internetters het slechtste naar boven.
Overigens had justitie dezelfde eisen gesteld aan andere zoekmachines, zoals MSN, AOL en Yahoo, en die hadden daaraan wel gevolg gegeven.

Schrijver verliest rechtszaak om nieuwsgroepenarchief

Google mag Usenet archiveren, zolang auteurs van Usenet-berichten dit niet expliciet hebben verboden. Dat oordeelde een Amerikaanse rechter in een zaak die was aangespannen door de schrijver Gordon Roy Parker.
De auteur had in 2004 een hoofdstuk uit zijn e-book 29 reasons not to be a nice guy gepubliceerd in een nieuwsgroep, waarna het in het Google-archief was terechtgekomen. Naast het auteursrecht zou Google ook nog Parkers privacy hebben geschonden door een ‘niet-geautoriseerde biografie’ aan te leggen met Usenet-berichten over Parker.
De rechter verwierp de aanklacht met het oordeel dat Google het archiveren geautomatiseerd doet, waardoor van bewuste schending van het auteursrecht geen sprake is.
Wie een Usenet-bericht post, kan opname in het Google-archief overigens simpelweg voorkomen door de header X-No-Archive: yes toe te voegen aan het bericht.
[Silicon.com]

Dezelfde rechtszaak, door twee brillen

Nu.nl, vanochtend:

De federale Amerikaanse overheid heeft in een rechtszaak tegen Google flink bakzeil moeten halen onder druk van de rechter. Dat hebben diverse media dinsdag gemeld. De regering wilde de zoekmachine dwingen tot het afgeven van informatie over het zoekgedrag van gebruikers. De data moeten dienen in een onderzoek naar het gevaar van pornografie op het internet voor kinderen.
Advocaten van het ministerie van Justitie pasten dinsdag de reikwijdte van hun verzoek aan naar 50.000 internetadressen en ongeveer 5000 zoektermen. Ervoor wilden ze miljoenen of zelfs miljarden adressen. Justitie stelde zijn eis bij na aanhoudende vragen van de rechter naar de noodzaak van hun verlangen. De rechter liet weten de overheid op basis van het nieuwe verzoek “iets toe te staan”.

Webwereld, enkele uren later:

Google moet de Amerikaanse Justitie waarschijnlijk informatie verstrekken die de overheid kan gebruiken in een pornozaak. Dat heeft rechter James Ware dinsdag gezegd tijdens de behandeling van de zaak tussen Google en de Amerikaanse overheid. De rechter laat daarbij meewegen dat de overheid nu minder gegevens opvraagt.
Aanvankelijk wilde de Amerikaanse Justitie onder meer een miljoen willekeurige webadressen (url’s) en de gegevens van een miljoen zoekopdrachten. Nu heeft de overheid gezegd genoegen te nemen met vijftigduizend adressen en vijfduizend zoekopdrachten.
Nu Justitie haar zoekvraag heeft beperkt, lijkt Google wel akkoord te gaan. “Als ze dit meteen hadden gevraagd, zouden we een heel andere zaak hebben gehad”, verklaart Albert Gidari, advocaat van Google, tegenover The New York Times. “Het is twijfelachtig dat we dan ook bij de rechtbank waren geëindigd. We zijn nu waar we wilden zijn.”