Moderne slavernij bij Google

Gelezen in de Automatisering Gids:

Werknemers hebben vaak geen vaste werkplek en zeker geen eigen kantoor; veel bureaus staan zelfs in gangen opgesteld. Daarnaast is het gebruikelijk lange dagen te maken. In principe wordt men geacht toch zeker tot 12 uur ‘s avonds op e-mail te reageren, en het is niet ongebruikelijk om nachten door te werken.

Volgens het verslag lijkt de bedrijfscultuur bij Google sterk op het leven op een studentencampus, net als bij Microsoft in de begindagen. Het bedrijf heeft veel jonge mensen in dienst die zich bijna laten leven door het bedrijf. Dat gaat zo ver dat Google twee keer per week schone T-shirts laat aanrukken. Verder serveert het bedrijf drie keer per dag maaltijden, wat volgens de sollicitant zeker een gunstig effect heeft op de uren die mensen op kantoor maken.

Kortom: Google geeft je eten en kleren, en voor de rest moet je van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat doorwerken. En toch staat het in alle geschiedenisboekjes: de slavernij in de VS is in 1863 afgeschaft.

Ziek door de informatiesamenleving

E-mails, telefoontjes en voicemails – ze maken ons alleen maar dommer. De psychiater Dr. Edward Hallowell heeft zelfs een nieuwe ziekte benoemd, die vooral in het bedrijfsleven welig tiert: ADT, ofwel Attention Deficit Trait. De symptomen:

When people find that they’re not working to their full potential; when they know that they could be producing more but in fact they’re producing less; when they know they’re smarter than their output shows; when they start answering questions in ways that are more superficial, more hurried than they usually would; when their reservoir of new ideas starts to run dry; when they find themselves working ever-longer hours and sleeping less, exercising less, spending free time with friends less and in general putting in more hours but getting less production overall.

En verderop:

It’s the great seduction of the information age. You can create the illusion of doing work and of being productive and creative when you’re not. You’re just treading water.

Meer bij News.com. En lees ook dit interview op Computerworld, waar hij enkele simpele remedies voorstelt. Zoals 25 jumping jacks, oftewel in de lucht springen met gespreide benen. Ha, dat wordt nog gezellig in de personeelskantine.

Google versus Hema

Eerst even de feiten:
- Google bestaat amper tien jaar.
- De Hema bestaat al tachtig jaar.

En dan nu het volgende:

Het is tekenend voor marketeers anno 2007 dat Google niet met de Hema wordt vergeleken – nee, de Hema wordt met Google vergeleken. Zie Molblog:

Het lijkt wel alsof er iedere maand iets nieuws wordt aangeboden. Het doet in toenemende mate denken aan de manier waarop Google vorig jaar de ene naar de andere dienst uitrolde. Trouwens, de minimalistische communicatiestijl lijkt ook enigszins geïnspireerd op de Google stijl.

Vermoedelijk is de auteur van dit bericht niet ouder dan een jaartje of 25. Want iedere Nederlander die al wat langer meegaat, weet dat de vernieuwingsdrang en minimalistische communicatiestijl van de Hema al zeker 20 jaar meegaan – veel langer dan Google bestaat.

Homo sapiens bestaat al zo’n 30.000 jaar en 29.990 jaar hebben we het zonder Google gedaan. Het is tekenend voor deze tijd dat Google opeens de spil wordt van ons referentiekader. Waar is onze cultuur? Waar is ons historisch besef? Wie verlost ons van de waan van de dag?

Nogmaals Google en China

Afgelopen zaterdag keek NRC-correspondent Garrie van Pinxteren terug op haar verblijf in China. Een zeer inzichtelijke beschouwing die impliciet ook de heikele relatie tussen Google en China verheldert. Hieronder enkele fragmenten.
Over China in het algemeen:

Wij mogen het [de westerse democratie - gP] dan zien als superieur aan het communisme, het fascisme en aan de fundamentele islam, maar China’s leiders denken daar heel anders over.

Vanaf het begin van de openstelling van China, die door China’s voormalig leider Deng Xiaoping in 1979 werd ingezet, hebben China’s leiders er binnen de communistische partij nooit doekjes om gewonden: de overname van westerse technologie en kennis is helemaal niet gericht op een omvorming van de Chinese ideologie, maar op de versterking van de Chinese natie. China moet voor alles voorkomen dat het uiteindelijk zal worden opgeslokt door westerse mogendheden, die er altijd op uit zijn om China ideologisch te corrumperen, te verzwakken en om de onafhankelijke Chinese staat uiteindelijk omver te werpen.

Over het belang van informatie voor China:

Ik denk dat China helemaal niet de geleidelijke weg op wil naar democratie volgens westers model. Net als Chinese leiders heeft Hu de meeste andere Chinese leiders heeft Hu ook weinig op met glasnost, omdat juist die nieuwe openheid de Sovjet-Unie in zijn ogen ten val heeft gebracht. De Chinese leiders zijn voor niets zo bang als voor instabiliteit en chaos.

Chaos kan in de ogen van de Chinese autoriteiten al snel ontstaan als gewone burgers aan de haal gaan met informatie die niet voor hen is bestemd en die ze door hun beperkte ontwikkelingsniveau niet op de juiste waarde kunnen schatten. Een dergelijk standpunt leidt logischerwijs en structureel tot censuur van het internet en tot beperking van de persvrijheid.

Dat de WHO in 2003 dacht dat China zijn lesje had geleerd, toen het na internationale druk meer openheid gaf over de besmettelijke longziekte sars, lijkt me dan ook een duidelijk geval van wishful thinking. Voortaan zou China meer openheid van zaken geven over rampen en ziekten, want het land zou hebben ingezien dat je met het achterhouden van informatie op den duur alleen maar meer ellende aanricht, verwachtte de WHO.

Maar bij een grote milieuramp eind vorig jaar in de Noord-Chinese stad Harbin reageerden de autoriteiten precies zoals bij het begin van de sars-epidemie. Ze hielden de ramp net zo lang geheim totdat de paniek door geruchten zo sterk was geworden dat ze wel openheid van zaken moesten geven.

Over zakendoen met China:

Veel buitenlandse zakenmensen geloven dat hun aanwezigheid in China eraan bijdraagt dat China een opener, democratischer land wordt. Toch zie je in de praktijk juist dat buitenlandse bedrijven zich eerder aan de Chinese normen en waarden aanpassen dan omgekeerd. Het zijn niet de multinationals die China’s bedrijfsleven hervormen, maar het is de Chinese overheid die de buitenlandse bedrijven precies daar inpast waar China ze het hardst nodig heeft.

[...] Yahoo is niet het enige internetbedrijf dat China helpt bij het uitoefenen van censuur. Op de Chinese versie van de zoekmachine van Google in China kun je geen informatie vinden die de Chinese overheid ongeschikt acht voor haar burgers, en ook Cisco en Microsoft werken binnen de kaders die de Chinese overheid stelt. In die zin heeft niet het westen China, maar China de manier van opereren van westerse bedrijven veranderd.

Juist op het gebied van het internet is de westerse toegeeflijkheid aan Chinese eisen een pijnlijke blamage. Toen China zich een paar jaar terug explosief begon te ontwikkelen als één van de belangrijkste internetgebruikers ter wereld, verwachtten velen dat juist internet hét breekijzer zou worden waarmee westerse normen en waarden China onherroepelijk zouden veranderen in een land dat net als wij transparantie, vrijheid van informatie en daardoor uiteindelijk ook de meerpartijendemocratie zou gaan omarmen. Dat is niet gebeurd, en het is verre van zeker dat dat in de toekomst wel gaat gebeuren.

Multinationals hebben, vaak terecht, het idee dat ze niet om de enorme Chinese markt en om China’s goede en goedkope productiemogelijkheden heen kunnen, als ze de toekomstige groei van hun bedrijf willen veiligstellen. Ze verdedigen hun gedrag in China door te stellen dat ze anders die aantrekkelijke Chinese markt domweg niet op komen. Veel westerse zakenmensen zijn waarschijnlijk ook gewoon blij met een sterke, autoritaire staat, met een land zonder vakbonden waar voldoende goedkope en hardwerkende werknemers voor de multinationals beschikbaar zijn.

China: Yahoo geen haar beter dan Google

Internetprovider Yahoo helpt de Chinese regering bij het inperken van de vrijheid van meningsuiting en gaat in die taak verder dan de wet eist. Dat heeft de internationale journalistenbelangenvereniging Verslaggevers Zonder Grenzen (RSF) woensdag gezegd in verband met de veroordeling van de dissident Jiang Lijun, zo meldt de Volkskrant.

Jiang kreeg in 2003 vier jaar gevangenisstraf wegens staatsondermijning. Hij werd veroordeeld op basis van een conceptemail die hij op zijn Yahoopagina had staan. In de email stonden voorstellen voor de verdere democratisering van China, wat door aanklagers werd beschouwd als het deelnemen aan ‘subversieve activiteiten die tot doel hebben het gezag van de Communistische Partij te ondermijnen’.

Het is niet voor het eerst dat Yahoo door RSF wordt beschuldigd van het verlenen van zeer soepele medewerking aan opsporingsonderzoeken naar de overtreding van staatsveiligheidsvoorschriften. Yahoo heeft nog niet gereageerd op de jongste beschuldiging dat het bedrijf ‘collaboreert’ met de Chinese regering. Volgens RSF komt er echter steeds meer bewijs dat Yahoo nauw samenwerkt met de Chinese autoriteiten om een zo groot mogelijk deel van de Chinese internetmarkt veilig te stellen.

NRC Handelsblad heeft een interessant achtergrondverhaal:

De Chinese machthebbers krijgen hulp uit de VS bij het afschermen van internet. Het bedrijf Secure Computing levert hier de software voor.

Eric Schmidt in 1988: zonder conflict geen leven

Op Google Video staat een filmpje van Google-directeur Eric Schmidt, die in 1988 (!) een presentatie gaf. Een veelzeggend fragment:

“I am a fan of Machiavelli who said: where there is no conflict, there is no life. And that’s the point that I wanna make today. [...] The most succesful companies are the ones where there is enormous conflict. And that conflict is the way that people become excellent. It’s OK to have different points of view. It’s OK for people to disagree.”

De video duurt een kwartier en is vooral interessant vanwege de bodytalk van Schmidt. Eerst maakt hij een onzekere indruk en weet hij niet goed raad met zijn handen. Maar gaandeweg groeit hij in zijn rol en op het eind krijgen we een voorproefje van de latere Google-directeur: hoe overtuig je iemand met tamelijk inhoudsloze antwoorden?
Gevonden via ResourceShelf.

Google verdedigt China-beleid

Heeft de pr-afdeling van Google soms ingegrepen? Gaf het bedrijf aanvankelijk tegenover sommige journalisten toe dat de gecensureerde Chinese versie bepaald niet ideaal was, nu is directeur Eric Schmidt opeens veel minder genuanceerd en verdedigt hij met verve zijn beleid. Enkele citaten op MSNBC:

“We believe that the decision that we made to follow the law in China was absolutely the right one.”

“I think it’s arrogant for us to walk into a country where we are just beginning to operate and tell that country how to operate.”

“There are many cases where certain information is not available due to local law or local custom.”

Dat het hier niet zomaar om ‘lokale gewoonten’ gaat, maar om een aperte inbreuk op de mensenrechten, vergeet Schmidt gemakshalve maar even.
Overigens is aardig te lezen wat de Chinese naam wordt van Google: Gu Ge, dat zoiets als Vallei Lied zou moeten betekenen, wat dat ook mogen zijn. Gu Ge? Dat klinkt een beetje als… als… ja, als een ijverige onderdaan die trouw is aan zijn vaderland. Nomen est omen.

Ben ik te min

Cartoonist Jos Collignon vandaag in de Volkskrant:

“Ben ik te min, omdat je pa bij Google meer hits heeft dan de mijne”

Voor jonge lezers: hier is het origineel.

Een beetje ‘evil’ in China

Na Microsoft en Yahoo heeft ook Google zijn hoofd gebogen voor de harde eisen van de Chinese overheid, zo bericht de Volkskrant vanochtend.

Het internetbedrijf gaat de Chinese versie van zijn zoekmachine uitkleden. Websites met kritiek op de communistische partij en andere informatie die de Chinese overheid onwelgevallig is, kunnen gebruikers niet vinden via de website Google.cn. Ook zal het bedrijf aan Chinese gebruikers geen e-mail of faciliteiten voor weblogs aanbieden.

Ter verdediging voert Google aan dat het elders in de wereld zijn zoekmachine ook aanpast aan lokale eisen. Zo worden in Duitsland sites die de holocaust ontkennen, geblokkeerd. Gebruikers in China krijgen bovendien te zien of Google bepaalde sites blokkeert.

Elders in de krant:

Het felst in zijn veroordeling is Journalisten Zonder Grenzen in Parijs. De organisatie verwijt Google hypocriet gedrag, omdat het bedrijf als informeel motto ‘Don’t be evil’ (doe geen kwaad) voert.
‘Het lijdt geen twijfel dat de centen bij Google voorgaan, en pas daarna democratie’, stelt de Amerikaanse hoogleraar rechten John Palfrey. Volgens Palfrey heeft Google een balans moeten kiezen tussen rechtschapen gedrag en de verplichtingen die het als beursgenoteerd bedrijf heeft – en hebben de aandeelhouders gewonnen. Met 111 miljoen gebruikers is China na de VS de grootste markt voor de leveranciers van internetdiensten.

Google-gebruikers zijn rijker

Amerikanen die Google gebruiken, zijn rijker dan gebruikers van andere zoeksystemen, zoals Microsoft, Yahoo en America Online. Dat blijkt uit onderzoek van het bureau S.G. Cowen, zo bericht Macworld.

Wat ik me afvraag: hoe komt zo’n bureau toch op het idee om verband te leggen tussen internetgedrag en banksaldo? Maar goed, als er dan gelijk zulke interessante conclusies uit komen, is dat ook wel weer een rechtvaardiging op zich.

Een andere conclusie is dat Google-gebruikers niet alleen rijker zijn, maar ook veel langer met internet vertrouwd zijn. En dan is de eerste conclusie ook niet zo verwonderlijk meer. Want waren het niet de hoger opgeleiden die tien jaar geleden internet het eerst omarmden? En dus misschien ook Google beter op zijn waarde kunnen schatten?